15 June'05

รู้สึกว่านกจะตื่นตั้งแต่ตีห้าหรือก่อนหน้านั้น แต่ผมก็นอนรอนกปลุกจนถึงตีห้าครึ่ง .. นกไปไหนน่ะเหรอ ....

แปรงฟันเสร็จก็เปลี่ยนเสื้อและกางเกง (เพราะนกบอกว่าแต่งชุดนอนไปมันน่าเกลียด ...แต่พอเปลี่ยนแล้วก็ดูไม่เห็นแตกต่างกับชุดนอน.. เหอ เหอ) และขับรถออกไปส่งนก ก่อนออกจากบ้านก็ต้องร่ำลาเสียก่อนเพราะจะมีคนติดรถไปด้วย ..

ส่งนกเสร็จกลับถึงบ้านประมาณ 6 โมงครึ่ง ก็นอนเล่นกับทอส และออกไปทำงานตามปกติ มันก็แสนจะปกติจริงๆ เพราะงานมันก็สุมอยู่ .. เที่ยงแล้ว ! อะไรเนี่ย !

ตอนช่วงบ่ายออกไปทำธุระเรื่อง PCT ให้บริษัท (หาอ่านเรื่องเต็มได้จาก Blog หัวข้อ "PCT" นะครับ) เสร็จก็กลับมาทำงานจนเย็นก็กลับบ้านเพื่อเล่นกับทอส .. วันๆก็คงรอตอนเย็นเพราะเรื่องนี้ล่ะมั้ง .. ทอสไม่ค่อยยอมนอนไม่ยอมกิน เอาแต่เล่น .. จนเอาเค้าหลับได้ .. ทอสตื่นอีกทีก็เที่ยงคืน เอานมให้เค้ากินก็คายออก ดูเหมือนเค้าพยายามหันหน้าไปทางที่นกนอน .. ไม่รู้ว่าเพราะต้องการหันหนีเรา หรือว่าคิดถึงแม่กันแน่.. ฮ่าๆๆ .. ราตรีสวัสดิ์ครับ ..

----------------------------------

16 June'05

เมื่อคืนทอสตื่น 2 ครั้ง ไม่รู้ตื่นทำไม ทั้งๆที่หลังๆก็ไม่ค่อยตื่นแล้ว นมก็ไม่กิน เห็นเค้านอนบ่นๆๆตามประสาเค้านั้นแหละ .. เลยปล่อยเค้านอนกลิ้งๆไปมา ส่วนผมก็หลับไป ตื่นมาตอนเช้าเห็นเค้าหลับอยู่แต่กลับหัวจากตอนเอาเค้านอน สงสัยคงนอนหมุนอยู่หลายรอบ

วันนี้ก็คงเป็นวันปกติของการทำงานอีกวัน .. ออกจากบ้านไปที่โกดังเพื่อดูสินค้าที่จะนำไปเสนอลูกค้า ตรวจเช็คสภาพสินค้าและทำความเข้าใจกับมันก่อน ไปถึงสถานที่ที่ลูกค้านัด ก็เป็นไปอย่างราบรื่นเพราะได้ทำการคุยราคามาก่อนแล้ว .. ราคาผ่าน สินค้าโอเค ลูกค้าก็ทำสัญญามัดจำต่างๆ เป็นอันเรียบร้อย รอส่งของสัปดาห์หน้า ถ้าสินค้า lot แรกผ่าน ก็น่าจะมีจำนวนต่อเนื่องมาอีก

จุด Climax ของการทำงานวันนี้อยู่ที่การนัดประชุมของทีมจัดซื้อและทีมขาย เหตุที่ต้องมี meeting อันนี้ก็คือ ความขัดแย้งของทั้งสองทีมที่มีมาตั้งแต่ปีมะโว้ พนักงานไม่ยอมคุยกันเอง ต่างคนต่างมองอีกฝ่ายไม่ดี มองในแง่ร้าย .. meeting คราวนี้ก็มีให้เค้า clear สิ่งต่างๆที่ยังค้างคาใจอยู่ของแต่ละคน .. ผมได้รู้ความรู้สึกของพนักงานบางคนว่าว่าโดนกระทบกระทั่งด้วยคำพูดทั้งต่อหน้าและลับหลังจากอีกฝ่าย โดยที่ผมไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน ตอนผมฟังเค้าเล่า .. ผมน้ำตาตกเลยครับ เพราะเค้าน้อยใจมาก หลายๆคนใน meeting ก็น้ำตาคลอ คนที่ทำผิดบางคนก็กล่าวคำขอโทษ แต่บางคนกลับไม่ปล่อยคำว่า "ขอโทษ" ออกมาจากปากสักคำ .. ผมควรจะสนับสนุนคนแบบนี้อีกนานแค่ไหนดี .. ผมเลยรู้ธาตุแท้ของพนักงานบางคนจาก meeting คราวนี้นี่เอง .. เฮ้อ !

กลับถึงบ้านก็สองทุ่มกว่าแล้ว .. เล่นกับทอสตามเดิม แต่เค้านอนเร็ว .. ตื่นก่อนเที่ยงคืนทีนึง .. ผมเลยเอาเค้ามานอนกอด แล้วเค้าก็หลับไปพร้อมๆกับผม .. รักลูกจริงๆ

----------------------------------

17 June'05

ทอสตื่นหลายครั้งนะ .. ตีสามครึ่งทีนึง แล้วก็มาตีห้า แล้วก็เจ็ดโมงเช้า .. เค้าก็ไม่ได้งอแงอะไร เพียงแค่บ่นๆๆ อ้อๆแอ้ๆ ตามประสาเค้านั่นแหละ

วันนี้ผมนัดลูกค้าช่วงเช้า คุยเสร็จเดินตรวจตลาดกว่าจะเสร็จก็เกือบเที่ยงแล้ว ต้องรีบกลับมาที่โกดังเพื่อพบกับลูกค้ารายเมื่อวานเพื่อรับมัดจำ และรีบไปธนาคารเพื่อทำการโอนเงินให้กับ Supplier เสร็จธุระเร็วเลยกลับมาอยู่กับทอส เพราะจะให้วนกลับไป office ก็ใช่เรื่อง เพราะไงวันนี้ก็ต้องรีบกลับมาเพื่อไปรับนกอยู่ดี .. กลับมาอยู่กับลูกดีกว่า .. อิอิอิ

เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าทอสน่าจะจำผมได้แล้ว เพราะเค้าจะมองตามผมตลอดเวลาเดินไปเดินมา เดินขึ้นรถ เดินไปหยิบของ .. พอมองเค้ากลับ เค้าก็จะยิ้มเหงือกบานให้เห็นเป็นประจำ .. ทุกๆวันก่อนออกไปทำงานผมก็จะเดินไปกอดเค้าสักที แล้วก็บอกลาเค้าก่อน ทุกๆวันเค้าก็จะยิ้มและทำตาละห้อย (ผมคงคิดเข้าข้างตัวเองอ่ะนะ .. ฮ่าๆๆ) เหมือนบอกว่า "ป๊าจะไปไหนครับ ไม่อยู่กับผมเหรอครับ" อะไรอย่างนี้ .. เลยทำให้บางที ไม่ค่อยอยากไปทำงาน อยากอยู่กับเค้าให้นานๆ

เอาล่ะ .. ต้องออกไปรับนกละ .. ไปกันเหอะน้องทอส ไปรับหม่าม๊ากัน :)

----------------------------------

สำหรับท่านที่อ่านจนจบ ก็คงคิดว่าแล้วไอ้ 3 วันนี้มันต่างกับวันทั่วๆไปยังไง มันก็เหมือนวันธรรมดา ทำงานไปวันๆเท่านั้นเอง ..

ผมก็คงไม่ปฏิเสธว่ามันก็แค่นั้นจริง หากแต่ .. ทั้ง 3 วันนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างที่นกไม่อยู่ แล้วในแต่ละวันนั้น ผมคิดถึงเธอ ... เซ้งยังรักนกไม่เปลี่ยน ความคิดถึงเวลาที่นกไม่อยู่ยังมีเท่าเดิม เหมือนแต่ก่อน เหมือนที่ผ่านๆมา ไม่ได้ลดน้อยลงไป ..

=========================================